jawna zielona

Oświadczenia majątkowe Roberta Kornalewicza nie są najbardziej widowiskowym przypadkiem w Radzie Miasta Zielona Góra. Nie ma tu spektakularnej kolekcji nieruchomości, spółek, udziałów, akcji, rodzinnych funduszy, kredytów krążących po rubrykach jak tramwaj widmo ani nagłego majątkowego fajerwerku. Gdyby patrzeć wyłącznie na liczby, można by powiedzieć: dobrze zarabiający prawnik, stabilny majątek, mieszkanie, gotówka, leasing auta, zobowiązania spłacane w rozsądnym tempie.

Tyle że tutaj najciekawsze nie jest to, ile Robert Kornalewicz ma. Najciekawsze jest to, gdzie on siedzi.

Bo jego oświadczenia majątkowe pokazują coś ważniejszego niż stan konta. Pokazują one przecięcie kilku światów:

• prywatnej działalności adwokackiej,
• samorządu,
• administracji wojewody,
• spółek komunalnych,
• rad nadzorczych.

A w tle jeszcze pojawia się krośnieńska spółka wodociągowo-komunalna, w której obok Kornalewicza zasiada także Łukasz Pabierowski, brat prezydenta Zielonej Góry Marcina Pabierowskiego.

I właśnie tutaj zaczyna się prawdziwa analiza, bo nie chodzi o bogactwo, ale o układ funkcji, przepływów i publicznego nadzoru.

Robert Kornalewicz w oświadczeniach wykazuje jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „Kancelaria Adwokacka Adwokat Robert Kornalewicz” oraz udział w spółce partnerskiej „Szymański & Kornalewicz Adwokacka Spółka Partnerska”. To jest działalność prawnicza, czyli dokładnie ta sfera, w której kluczowe jest nie tylko „ile”, ale również „od kogo” i „za co”.

Za 2024 r. z działalności prawniczej wykazał przychód 885 040,90 zł i dochód 292 258,15 zł. Za 2025 r. przychód spadł do 790 670,77 zł, ale dochód wzrósł aż do 410 774,45 zł. To jest bardzo interesujący ruch: mniej przychodu, znacznie więcej dochodu. Rentowność działalności rośnie wyraźnie. Oczywiście samo w sobie nie jest to zarzut. Może oznaczać po prostu mniejsze koszty, inną strukturę spraw, korzystniejsze rozliczenia, zmianę modelu pracy, ale analitycznie warto to odnotować: w 2025 r. kancelaryjno-prawnicza działalność Kornalewicza staje się wyraźnie bardziej dochodowa.

Jednocześnie formularz oświadczenia majątkowego nie pokazuje rzeczy najważniejszej: klientów. Nie wiemy z niego, czy kancelaria albo spółka partnerska obsługiwały jednostki samorządu terytorialnego, spółki komunalne, podmioty publiczne, urząd wojewódzki, gminy, powiaty albo miejskie jednostki organizacyjne. A w przypadku osoby, która równolegle działa jako radny, prawnik od spraw samorządowych i pełnomocnik wojewody do spraw współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, to nie jest detal. To jest centrum problemu.

W majątku Kornalewicza widać stabilność. W 2024 r. miał 378 530,14 zł środków pieniężnych, mieszkanie o powierzchni 60,10 m² wycenione na 600 000 zł, udział w hali garażowej o wartości 60 000 zł oraz drobne udziały w gruntach. W 2025 r. gotówka spada do 231 035,60 zł, ale pojawia się nowa pozycja: 282 120 zł wierzytelności z tytułu wpłaconych zaliczek na zakup nieruchomości. To sam w sobie jest bardzo ciekawy wpis. Formalnie nieruchomość jeszcze nie została wykazana jako nabyta, ale pieniądze zostały już przesunięte w kierunku transakcji; czyli majątek nie tyle znika, ile zmienia postać: z gotówki w roszczenie związane z planowanym zakupem nieruchomości.

Równolegle spada kredyt hipoteczny: z 170 816,08 zł na koniec 2024 r. do 154 405,98 zł na koniec 2025 r. Rośnie natomiast zobowiązanie leasingowe. W 2024 r. wykazywany był leasing BMW z zadłużeniem 102 126,08 zł. W 2025 r. pojawia się leasing BMW 520d xDrive MHEV M Sport, z całkowitą wartością kontraktu 238 211,38 zł netto i zadłużeniem 177 723,72 zł netto.

W rubryce składników mienia ruchomego powyżej 10 tys. zł wpisano „nie dotyczy”, ale w zobowiązaniach mamy leasing auta wartego ponad 200 tys. zł netto. Formalnie może być to spójne, bo leasingowany samochód nie musi być własnością składającego oświadczenie, ale obywatel czytający dokument widzi rzecz dość prostą: auta w majątku nie ma, rata w zobowiązaniach jest. Prawnicza magia bez cylindra, za to z harmonogramem spłat.

To wszystko jest jednak tylko wstępem. Najważniejsza część zaczyna się przy funkcjach.

Kornalewicz wykazuje, że jest radnym Rady Miasta Zielona Góra, pełnomocnikiem Wojewody Lubuskiego do spraw współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego oraz przewodniczącym rady nadzorczej Krośnieńskiego Przedsiębiorstwa Wodociągowo-Komunalnego sp. z o.o. w Krośnie Odrzańskim. Jest też związany z funkcjami w organizacjach lotniczych, ale z punktu widzenia jawności publicznej najważniejszy jest właśnie trójkąt: radny, pełnomocnik wojewody, rada nadzorcza spółki komunalnej.

Krośnieńskie Przedsiębiorstwo Wodociągowo-Komunalne nie jest prywatną firmą znikąd. To jest spółka komunalna, w której całość udziałów posiada Gmina Krosno Odrzańskie. Publiczny właściciel, publiczna infrastruktura, publiczne pieniądze, publiczna odpowiedzialność. Według danych rejestrowych spółka ma NIP 9261644439, REGON 080317878, KRS 0000327214 i siedzibę przy ul. Wiejskiej 23 w Krośnie Odrzańskim. To spółka od poboru, uzdatniania i dostarczania wody; czyli mówimy tu o poważnym infrastrukturalnym podmiocie komunalnym.

W radzie nadzorczej KPWK od 4 marca 2011 r. figuruje Robert Kornalewicz. To długo. W jego oświadczeniach dochód z tej rady nadzorczej wyniósł 27 651,54 zł w 2024 r. i 30 595,74 zł w 2025 r. Kwoty nie są największą częścią jego dochodów, ale funkcja jest ważna politycznie i instytucjonalnie. Kornalewicz przez lata nadzoruje spółkę komunalną innej gminy, jednocześnie wykonując działalność prawniczą i pełniąc funkcje publiczne związane z samorządem.

I teraz w tej samej radzie nadzorczej pojawia się Łukasz Pabierowski.

Według danych rejestrowych Łukasz Pabierowski zasiada w radzie nadzorczej KPWK od 17 września 2024 r. To samo nazwisko pojawia się także w Zielonogórskim Rynku Rolno-Towarowym S.A., gdzie jest on przewodniczącym rady nadzorczej. W swoim oświadczeniu majątkowym złożonym jako zastępca dyrektora Departamentu Gospodarki i Rozwoju Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubuskiego wykazuje dochody z obu rad nadzorczych: 40 597,44 zł z Zielonogórskiego Rynku Rolno-Towarowego S.A. oraz 20 415,19 zł z KPWK. Razem ponad 61 tys. zł rocznie z dwóch rad nadzorczych spółek z dominującym udziałem publicznym.

Łukasz Pabierowski jest jednocześnie bratem prezydenta Zielonej Góry Marcina Pabierowskiego. Samo pokrewieństwo nie jest naruszeniem prawa. Nie jest też automatycznym dowodem czegokolwiek, ale w analizie publicznych funkcji nie da się udawać, że nie istnieje. Zwłaszcza gdy brat prezydenta miasta zasiada w radach nadzorczych spółek publicznych, w tym w jednej razem z radnym Zielonej Góry, prawnikiem od spraw samorządowych i pełnomocnikiem wojewody do spraw współpracy z samorządami.

Tu nie chodzi o rodzinne sensacje, tylko o prostą jawność mechanizmu wskazania.

Kto wskazał Łukasza Pabierowskiego do rady nadzorczej KPWK? Kto rekomendował jego kandydaturę? Czy była analiza dopuszczalności łączenia dwóch funkcji w radach nadzorczych spółek publicznych? Czy składano oświadczenia o spełnianiu wymogów ustawowych? Czy badano ograniczenia wynikające z ustawy o gospodarce komunalnej i ustawy antykorupcyjnej? Czy weryfikowano potencjalny konflikt interesów? To są pytania spokojne, konkretne i całkowicie uzasadnione. Właśnie dlatego pewnie będą dla kogoś niewygodne, bo dokumenty mają tę irytującą cechę, że czasem nie chcą milczeć.

Istotny jest tu art. 10c ustawy o gospodarce komunalnej. Co do zasady jedna osoba może być członkiem rady nadzorczej tylko w jednej spośród spółek, w których udział Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego albo innych publicznych podmiotów przekracza 50%. Są wyjątki, w tym wyjątki powiązane z ustawą antykorupcyjną. Warto jednak przy tym wszystkim zapytać się, na jakiej podstawie prawnej dopuszczono kumulację tych funkcji i kto ją zweryfikował?

W przypadku Pabierowskiego pytanie jest szczególnie wyraźne, bo mówimy o osobie zatrudnionej w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Lubuskiego, składającej oświadczenie jako osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu marszałka. To nie jest prywatny obywatel dorabiający w weekendy na bazarku, tylko urzędnik wysokiego szczebla, z dochodem z pracy w urzędzie, z umowy zlecenia i dodatkowymi dochodami z dwóch rad nadzorczych.

W przypadku Kornalewicza pytanie ma inny charakter. Tu nie chodzi o dwie rady nadzorcze wykazane w oświadczeniu za 2025 r., ale o wieloletni splot funkcji: radny Zielonej Góry, pełnomocnik wojewody do spraw samorządów, prawnik prowadzący działalność gospodarczą i partner w spółce adwokackiej, przewodniczący rady nadzorczej KPWK. Dodatkowo publiczne źródła wskazują, że Robert Kornalewicz pełni funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Szpitala na Wyspie sp. z o.o. w Żarach, gdzie zgromadzeniem wspólników jest Zarząd Powiatu Żarskiego. To już kolejny publiczny podmiot, kolejna rada nadzorcza i kolejny punkt styku z majątkiem publicznym.

Nie przesądzam, że jest tu naruszenie prawa. To wymagałoby dokumentów powołania, uchwał, podstaw wskazania, oświadczeń kandydatów, analizy prawnej i aktualnych danych ze spółek, ale już teraz widać, że mamy do czynienia nie z pojedynczym przypadkiem, lecz z siecią funkcji w publicznych i okołopublicznych instytucjach.

KPWK jest tu szczególnie interesująca, bo jej BIP nie daje obywatelowi realnego komfortu jawności. Tymczasem spółka komunalna powinna być przejrzysta nie dlatego, że ktoś ma dobry humor, tylko dlatego, że działa na publicznym majątku. Jeśli spółka ma publicznego właściciela, publiczne zadania i publiczną infrastrukturę, to obywatel ma prawo wiedzieć, kto ją nadzoruje, ile za to dostaje, kto go wskazał i jakie umowy zawiera sama spółka.

W KPWK spotykają się dziś co najmniej dwa nazwiska ważne dla zielonogórsko-lubuskiej układanki publicznej:

• Robert Kornalewicz, radny Zielonej Góry i pełnomocnik wojewody do spraw współpracy z JST, przewodniczący rady nadzorczej Szpitalu na Wyspie sp.z.o.o. w Żarach oraz
• Łukasz Pabierowski, brat prezydenta Zielonej Góry, urzędnik marszałkowski i jednocześnie członek rady nadzorczej KPWK oraz przewodniczący rady nadzorczej Zielonogórskiego Rynku Rolno-Towarowego S.A.

I nagle krośnieńska spółka wodociągowa przestaje być lokalną ciekawostką, a staje się punktem przecięcia regionalnych relacji.

To jest spory materiał do dalszej kontroli.

Najważniejszymi pytaniami nie są: czy Kornalewicz dobrze zarabia? Tak, dobrze zarabia. Czy ma stabilny majątek? Owszem, majątek ma stabilny. Trudniejszymi i ważniejszymi są te:

• Czy KPWK zawierała jakiekolwiek umowy z Robertem Kornalewiczem, jego kancelarią albo spółką partnerską Szymański & Kornalewicz?
• Czy KPWK korzystała z obsługi prawnej podmiotów powiązanych z członkami rady nadzorczej?
• Czy Gmina Krosno Odrzańskie prowadziła jakąkolwiek procedurę naboru lub oceny kandydatów do rady nadzorczej?
• Kto wskazał Łukasza Pabierowskiego?
• Czy analizowano jego równoległą funkcję w Zielonogórskim Rynku Rolno-Towarowym?
• Czy spółki i organy właścicielskie mają dokumenty potwierdzające, że zbadano ograniczenia antykorupcyjne?
• Czy wynagrodzenia członków rad nadzorczych były ustalane uchwałami?
• Czy te uchwały są publicznie dostępne? Czy obywatele mogą zobaczyć rejestr umów KPWK?

To są pytania, które w normalnym państwie powinny być nudne, łatwe i szybko rozstrzygane. W Polsce będą zapewne wyglądały jak wyprawa archeologiczna przez BIP-y, KRS-y, rejestry umów, odpowiedzi odmowne i urzędnicze zdania typu „informacja znajduje się w posiadaniu innego podmiotu”. Taki lokalny survival watchdogowy.

I nie! Nie chodzi o to, żeby komuś zabronić pracy, dorabiania czy zasiadania w organach spółek; chodzi o coś znacznie prostszego: publiczne funkcje wymagają publicznej przejrzystości. Im więcej ról jedna osoba łączy na styku samorządu, administracji i spółek publicznych, tym większy powinien być standard jawności. Nie mniejszy. Nie: „proszę nam zaufać”. Nie: „wszystko jest zgodne z prawem”. Tylko twarde dokumenty, podstawy powołania, wynagrodzenia, umowy, oświadczenia i analiza konfliktów interesów. Niby tak niewiele…

Oświadczenia majątkowe Roberta Kornalewicza pokazują liczby, ale to tylko tafla wody na powierzchni. Widzimy wszak gotówkę, mieszkanie, leasing, dochody z kancelarii, dietę radnego, wynagrodzenie z rady nadzorczej KPWK, ale nie widzimy klientów kancelarii, umów spółki, mechanizmu powołań, uzasadnień wyboru osób do rad nadzorczych oraz czy ktoś badał potencjalne kolizje ról.

A właśnie tam tkwi sedno całej sprawy. Bo jeśli radny, prawnik od samorządów i pełnomocnik wojewody do spraw współpracy z JST zasiada od lat w radzie nadzorczej spółki komunalnej, a obok niego w tej samej spółce pojawia się brat prezydenta Zielonej Góry, który równolegle zasiada także w innej radzie nadzorczej spółki publicznej, to nie wystarczy powiedzieć: „wszystko jest jawne, bo jest w oświadczeniach”. NIE! Ujawniono tylko część układanki, a reszta wymaga pytań, które na razie pozostają bez odpowiedzi. Pytań, które trzeba zadać. Warto zadawać pytania.